Sinterklaasgedicht over voetbal

Ik keek in mijn boek en zag Peter daar staan, bij het veld van de F'jes, zijn regenjas aan. Elke zaterdag staat hij trouw langs de lijn, al regent het bakken, hij moet erbij zijn. "Die scheids heeft niks gezien!" roept hij keer op keer, maar na tien minuten zie ik Peter niet meer. Want Peter staat binnen, daar is het lekker warm, met een tosti, een koffie en de krant onder zijn arm. Dus wie heeft er nou eigenlijk niks gezien? Hier, een verrekijker: vanaf de bar lukt het misschien.

In mijn grote boek staat Sanne deze keer: ze keept bij de dames, en haar knieën doen zeer. Ze duikt naar de hoek en ze vangt wat ze kan, maar soms rolt er eentje voorbij, en wat dan? Dan kijkt onze Sanne heel boos naar de lucht: "De zon in mijn ogen!" zegt ze met een zucht. Maar bij avondwedstrijden, het veld in het licht, heeft ze die zon nog steeds pal in haar gezicht! Dus krijgt ze van de Sint een zonnebril, met plezier. Gaat er dan toch nog eentje in? Dan lag het aan het bier.

Beste Ruud, ik sloeg mijn grote boek eens open en zag jou daar meteen naar het stadion lopen. Twintig jaar een seizoenkaart, elke keer present: ik denk dat jij die stoel beter dan je bank kent. Elke uitslag weet je feilloos uit je hoofd, van jaren terug, zo snel dat niemand het gelooft. Maar één ding, Ruud, dat vind ik toch wel raar: de verjaardag van Ingrid vergeet je elk jaar. Daarom krijg je een speelschema met één extra duel: "Ingrid jarig, thuis, aftrap acht uur." Dat onthoud je toch wel?

In mijn grote boek staat Jesse dit jaar, en op elke bladzij zie ik een voetbal, echt waar. Hij schiet elke dag op de garagedeur, en die deur heeft inmiddels een heel andere kleur. En dit jaar, mijn hemel, wat was dat een feest: zijn eerste doelpunt! Hij is drie keer het veld rond geweest. Later speelt Jesse in Oranje, dat weet hij al lang, en de garagedeur? Die is nu al bang. Voor al dat trainen heeft de Sint iets bedacht: een nieuwe bal. Sorry, deur, je had het al verwacht.

Beste Henk, ik las in mijn boek een heel verhaal: elke dinsdag sta jij te voetballen in de zaal. Je rent als een kievit, al ben je bijna vijftig jaar, maar woensdag kom je binnen met pijn hier en daar. Bij de koffie begint het, de collega's zuchten al: jouw goal uit de draai, die onhoudbare knal. Maar Henk, de Sint heeft het in zijn boek gezien: die goal was in het jaar tweeduizendveertien! Dus voor woensdag heeft de Sint een tube spierbalsem gebracht. En die nieuwe goal, Henk? Die wordt al twaalf jaar verwacht.